Jump to content

Bharat mein Tibet ke log

Wikipedia se

Bharat mein Tibet ke log (tibeti: རྒྱ་གར་ནང་གི་བོད་མི།), Bhaarat mein tibetaane ka ek praant hain jo duniya ki sabse bada tibetan diaspora communities me se kuchh the. 1950 mein Tibet ke dalai lama ne China se ek adhyaksh ko India me laane ki koshish kiya, lekin inmein kareeb do saal tak chineeya shaasanon aur tibetiyon men bhira-baghosh ho gaya. se, India tibet ke bail gaye log ka praant meghron mein raha hai aur un ko aasil-pavitra karne ki koshish kar rahi hain. ke ek raajya mein tibet ka sarkaar, jo ki Central Tibetan Administration (CTA) banaai gayi hai aur Himachal Pradesh me Dharamshala se shaamil hain.

Background

[badlo | source ke badlo]

Tibet ke logon ka Bharat mein presence Buddhism aur samaanya sanskrati se bhare hue special relationships ki kaaran hai, lekin modern migration 1950 me shuroo ho gaya tha jab XIV Dalai Lama aur log Lhasa aadesh ko chinees sarkaar ne hara diya.[1] dhan mantri Jawaharlal Nehru ke netrutv mein India ki sarkaar, dalai lama aur usee logon ko aashvaad deti hai. is tarah se Tibeti ekta-aasri government Dharamshala (Himachal Pradesh) me banaai gayi thi jo 1950 tak Bhaarat ka sabse bada tibetaankali raajya tha.

1950 se, Tibet ke logon ko India mein ek hi tarah ka pravakta naheen mil sakta tha. In log Bhaarat ki or par aane vaale desh-aatankvaadiyon aur bhaarateeya sainikon ne bhi apni jariye laaya hai. Saath is kee saathe Hindustani sarkaaron dvaara Himachal Pradesh (Himachali), Karnataka (Karnataka) Aurunachal Pradesh, Uttarakhand me Tibetans k liye rehableenshan land dena shuroo kiya gaya theen jo ab tak kam ho gaye hain.[2] Baad mein, aur bhi Tibet ke log Bharat aaye China mein Cultural Revolution ke wakt, jiske kaaran Tibet me repression chalta raha.[3]

Dharam aur Sanskrati

[badlo | source ke badlo]

Tibetans ne India mein apne safalta aur adhyakshaik roop se apni sanskruti ki or par bhi ek praant banaae hain. Buddhism ka pratibandh praant ke saath, ek raashtreeya raajaneetik kshetr hai aur is mein Tibetan buddha ne bhi aarthik roop se sabse bada hissa le liya. Mainna buddhist monastery jaise ki Namdroling Monasteries Karnataka me and Tawang Monasteries Arunachal Pradesh men sanskrutic hubs banaate hain.[4] amshala mein Tibetan Works and Archives Library ke anusaar institutes tibet ki literature, history aur philosophy ko baarish par kaam kar rahe hain.

Tibetan naya saal (Losar) aur Dalai Lama ke janamdin jabardasti ka praapt hone par Tibet mein ek aam-aarambh ki taur peene vaale festivals hain.[5] amtirik tibet ke arts, jinmein Thangka pittura aur opera shaamil hain, ko bhi praant karne ka kaam sanskruti ki koshishon se hota hai.

References

[badlo | source ke badlo]
  1. Goldstein, Melvyn C. (2007). A History of Modern Tibet, volume 2: The Calm before the Storm: 1951-1955. Berkeley, CA: University of California Press. ISBN 978-0-520-93332-3.
  2. Tibetan Refugees in India and Rehabilitation Policy, 2014 – GKToday.
  3. Rehearsing the state: the political practices of the Tibetan government-in-exile.
  4. Kapstein, Matthew T., ed. (2000). The Tibetan assimilation of Buddhism: conversion, contestation, and memory. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-513122-2.
  5. Shakya, Tsering (2000). The dragon in the land of snows: a history of modern Tibet since 1947. New York, N.Y: Penguin Compass. ISBN 978-0-14-019615-3.